ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΙ ΟΙΚΙΣΜΟΥ

Ο οικισμός του Ανήλιου βρίσκεται στη δυτική Πελοπόννησο και συγκεκριμένα στο κέντρο του κυπαρισσιακού κόλπου. Ανήκει στο νομό Ηλείας και υπάγεται διοικητικά στο δήμο Ζαχάρως. Απέχει έξι χιλιόμετρα από τη θάλασσα, τρία από τη Εθνική οδό Πύργου - Κυπαρισσίας και πέντε από τη Ζαχάρω. Βρίσκεται σε ύψος 135 μέτρων και ανάμεσα στα χωριά Καλύδονα -Νεοχώρι. Κατά την απογραφή του 2000 είχε 260 κάτοικους { Μόνιμοι 120 }.
    Κοιτάζοντάς το από τη κορυφή του γειτονικού λόφου προφήτη Ηλεία, νομίζεις ότι τα  σπίτια του σχηματίζουν το γράμμα Χ. Στο κέντρο του οικισμού βρίσκεται  η πλατεία. Στην πλατεία είναι χτισμένη και η εκκλησία του χωριού, η οποία είναι αφιερωμένη στην Μεταμόρφωση του Σωτήρως, εκεί και τα τρία καφενεία που διαθέτει το χωριό. Κάποτε στη πλατεία υπήρχε ένας πελώριος πλάτανος αλλά και  μία πανύψηλη λεύκα που όμως κόπηκαν. Επίσης υπήρχε και ένα πηγάδι αλλά το έκλεισαν για διαπλάτυνση του χώρου. Κάτω από τον πλάτανο, λένε ότι κάθισε ο Λέΐν –Μπέης με τα παλικάρια του και  τραγούδησε το δημοτικό τραγούδι <.< Τι έχεις καημένε πλάτανε >>. Στην είσοδο του χωριού βρίσκεται το δημοτικό σχολείο που δεν λειτουργεί σήμερα αλλά χρησιμεύει για τις εκδηλώσεις του πολιτιστικού συλλόγου Ανηλίου. Τα σπίτια είναι χτισμένα παραδοσιακά με πέτρα  αλλά και με πλίθους  (από τη μέση και πάνω). Στο βόρειο μέρος του χωριού ρέει ο χείμαρρος Μποστανιάς, που πηγάζει από τη Μίνθη και εκβάλλει στον Κυπαρισσιακό κόλπο.  Τα προϊόντα του χωριού είναι κυρίως λάδι, σταφίδα, τομάτες και εσπεριδοειδή.

Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ

ΓΛΑΤΣΑ
Το πρώτο όνομα του οικισμού μέχρι το 1927 ήταν Γλάτσα. Υπάρχουν δύο εκδοχές για το όνομα αυτό. Η πρώτη ότι είναι σλαβική λέξη. Η άλλη εκδοχή είναι ότι κατοικούσε στη περιοχή, μετά τις σταυροφορίες, ένας Γάλλος βαρόνος Ντε Γλάτσης. Το πιθανότερο όμως να προήλθε από το ρήμα γλιστρώ (γλίστρα, γλίτσα, γλάτσα). Υπάρχει και άλλη μία εκδοχή ότι προέρχεται από κάποιο αρχαίο βασιλιά ή ήρωα Γλαύκωνα ή Γλαύκο που έζησε πρίν την εποχή του Νέστορα.
ΑΝΗΛΙΟ
Το έτος 1926 το Υπουργείο Εσωτερικών με το Ν.Δ. 17-9-1926 «περί μετονομασίας συνοικισμών και κωμών» που κυρώθηκε με το Διάταγμα 13.11.1927 αποφάσισε να μεταβληθούν τα ξενόφωνα και κακόηχα ονόματα συνοικισμών και πόλεων και όρισε για το σκοπό αυτό σε κάθε νομαρχία Συμβούλιο τοπωνυμιών. Τότε και το όνομα Γλάτσα θεωρήθηκε προφανώς ξενόφωνο και το χωριό μετονομάστηκε Ανήλιο (Δ/γμα 4.11.1927  ΦΕΚ 306/1927). Στην πραγματικότητα όμως δεν είναι ανήλιο το χωριό, το βλέπει ο ήλιος αλλά επειδή βρίσκεται στην ανατολική πλαγιά του βουνού και γύρω του υπάρχουν λόφοι, ο ήλιος χάνεται νωρίς το απόγευμα το χειμώνα.

ΠΛΥΘΥΣΜΙΑΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΓΛΑΤΣΟΠΟΥΛΑ

Ιδρύθηκε μετά την επανασταση του 1821 και οι περισσότεροι κάτοικοι προέρχονταν από τον οικισμό των Ταξιαρχών (Μοφκιτσα). Μετά από το 1905 οι κάτοικοι άρχισαν να φεύγουν ύστερα από ιστορίες που ήθελαν ξωτικά και νεράιδες να κατοικούν και αυτές στην περιοχή, και εγκαταστάθηκαν είτε στο Ανήλιο είτε στην Αλυσίβα. Περί το 1915 έγινε στο ναό του Αγίου Γεωργίου της Γλατσοπούλας ο τελευταίος γάμος. Σήμερα διασώζονται τα ερείπια απο τους οικισμούς και την εκκλησία.

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΝΗΛΙΟΥ

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ανηλίου συγκροτήθηκε το 1996 από τους Διονυσία Παπαθεωδώρου, Δημήτριο Κολιαδήμα, Νίκο Λαμπρόπουλο, Βαγγέλη Λαμπρόπουλο, Κώστα Κολιαδήμα, και Γιάννη Σιορδίνη. Στεγάζεται στο παλιό δημοτικό σχολείο. Κάθε καλοκαίρι κάνει το πανηγύρι του συλλόγου. Έχει διοργανώσει επίσης εκδρομές στα Καλάβρυτα, Ναύπλιο, Τρίκορφο, Βυτίνα-Καρύταινα, Γύθειο. Κάθε δυο χρόνια διενεργούνται εκλογές για να αναδειχθεί το διοικητικό συμβούλιο του Συλλόγου.